Alex

11891084_957389080969955_3044294612914900778_nSoms kom je mensen tegen in je leven, die blijven. Het maakt niet uit hoeveel stomme keuzes je maakt, hoe vaak je hen afzegt of teleurstelt… They just keep coming. Zoals ik het nu beschrijf, lijken dit nogal vreemde mensen. En misschien zijn ze dat ook wel gewoon. Één ding weet ik zeker: deze mensen kom je niet vaak tegen in je leven. Misschien kóm je ze niet eens tegen. Daarom is deze voor jou Lex, dank je wel.

Worstenbroodje naar vinyasa yoga

Ik heb het al wel eens eerder verteld, maar ik ben het afgelopen jaar dus een soort worstenbroodje geworden. Daarmee bedoel ik vooral dat ik gewoon wat zwaarder ben geworden. En omdat ik het wel prettig vindt om enigszins worstenbroodje-af te worden, heb ik me ingeschreven bij een fancy sportschool. Nooit ben ik erg sportief geweest, dus uiteraard waren er een aantal opstartproblemen. Yoga heb ik echter altijd erg leuk gevonden. Dus schreef ik me in voor een lesje vinyasa yoga… 

Herrie in de keuken

Toen Ib en ik ons huisje voor het eerst bezichtigden, wilde ik één ding direct weten; mogen wij een huisdier? Nee, was het antwoord. Niet hygiënisch. Hamstertje of ander knaagdier in een kooi prima, maar een kat of hond zou ‘m niet worden. Jammer, vond ik. Ik wil namelijk al jaren een kat. Toen ik nog bij mijn lieve mamma en zusje woonde, hadden de buren altijd een kat: Toby. Toby is echt zo’n kat die ieder kattenmeisje wel wil hebben; een lieve rossige kroelkat met een klein hangbuikje en de liefste gouden ogen van de wereld. Maar nu hebben we alsnog een huisdier… Zonder kooi. Sssh, niet doorvertellen. 

‘Het echte leven begint weer’

Dat zei ik zondag tijdens het afwassen. Maandag moest ik na twee weken vakantie weer naar school toe. Voor het eerst, fietsend vanuit ons eigen huisje. Met ‘het echte leven’ bedoelde ik weer elke dag van 9 tot 5 druk bezig zijn om ’s avonds moe op de bank te ploffen. Maar toen zei Ib iets wijs. Dat is niet het echte leven. Het echte leven is nu.
 
Er wordt veel over geschreven; mensen die naar het weekend toeleven. Mensen die niet genieten van het moment en eigenlijk in een enorme sleur zitten. Mensen zoals ik. Ik zou nou nooit zeggen dat ik zin heb in een maandag. Negatief ben ik niet, maar een maandag? Nee. Doe mij maar een zondag. Lekker uitslapen, veel eten en vooral weinig denken. Lekker kroelen en weinig moeten. Meestal dan.
 
En doordeweeks… Ja, dat moet dan maar, hè? Maar ‘doordeweeks’ betekent wel vijf van de zeven dagen in een week. Dus dan moet dan wel het echte leven zijn. Nou, niet dus. Het echte leven is nu. En nu drink ik een kop thee, onderuitgezakt op mijn nieuwe ouwe bank. Moe, maar wel voldaan. Het echte leven is nu. En met nu ben ik helemaal tevreden.