Worstenbroodje naar vinyasa yoga

Ik heb het al wel eens eerder verteld, maar ik ben het afgelopen jaar dus een soort worstenbroodje geworden. Daarmee bedoel ik vooral dat ik gewoon wat zwaarder ben geworden. En omdat ik het wel prettig vindt om enigszins worstenbroodje-af te worden, heb ik me ingeschreven bij een fancy sportschool. Nooit ben ik erg sportief geweest, dus uiteraard waren er een aantal opstartproblemen. Yoga heb ik echter altijd erg leuk gevonden. Dus schreef ik me in voor een lesje vinyasa yoga… 

Eerste indrukken: slanke, gespierde vrouwen, maar ook slungelige mannen in te korte broekjes. Warm. Heel erg warm. Ik had maar een extra shirt meegenomen voor de meditatie, maar dat bleek niet nodig. Sterker nog, ik wou dat ik wat minder had aangetrokken. Gelukkig begon de les vrij rustig; een paar ademhalingsoefeningen en zachte stretches in de heupen. Prima, dacht ik zo. Maar toen werd me weer duidelijk waarom mensen zo vaak zeggen dat je niet te vroeg moet juichen.

Tien minuten later. ZWEET. Van plank naar downward dog, naar low lunge, naar Warrior I en weer terug (of zoiets). Bijhouden ging best prima, maar wat dat betreft is yoga een beetje zoals Zumba. Je denkt dat je de oefeningen heel elegant doet, totdat je in de spiegel kijkt. Mijn tip: kijk niet in de spiegel met die verwachtingen. Alleen om je postuur te checken (zonder oordeel aub). Dit was mijn idee over mijzelf voordat ik in de spiegel keek:

giphy-2

En toen nádat ik naar mezelf in de spiegel had gekeken… (nee, niet links. RECHTS).

Yoga-Fails-1

Oeps. Ik heb al best wat jaartjes yoga-ervaring, maar ik ben er zo lang uit geweest dat dit nu nergens meer te bekennen is. Daarom kijk ik maar naar het meisje voor me. Eh, waar is haar been? O, in d’r nek. Ja, dat kan ik dus niet hè. Ik probeer het toch maar. Au… Toch merk ik dat ik, naarmate de les vordert, wat losser begin te worden. Totdat we een full-eagle moeten doen. Ik voel me net een worstenbroodje wat in de knoop zit. Niet bepaald elegant.

Maar dan bedenk ik me: het meisje voor me is ook ergens begonnen. Misschien zelfs wel als worstenbroodje. Uiteindelijk kan ik dit ook wel weer, als ik maar vaak genoeg probeer. Volgende week weer? Wie weet…

Ben jij wel eens naar een yoga les geweest? Wat was jouw ervaring daarmee? Let me know!

One thought on “Worstenbroodje naar vinyasa yoga

  1. oeh wat leuk, ik ben sinds kort ook begonnen met yoga. Ashtanga yoga, hoewel ik niet precies de verschillen weet. Maar wárm he?! En inderdaad, al die mensen die hun been in hun nek leggen alsof het niets is.. Wij komen daar ooit ook vast wel 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *